Er was eens een man in het wit. Hij sprak: "Welkom, welkom in onze mooie Kerk. Oh, maar u bent gescheiden en hertrouwd. Zozo. En, hebt u al eens, uhm excuseert u mij het woord, sex met uw nieuwe partner? Ah! Echt? Wat jammer... geen Heilig Sacrament voor u". Lach niet, maar ik was er echt even nie-goe van. Zo moeten heel wat mensen zich gevoeld hebben toen door een man in het zwart in de jaren 30 een aantal discriminerende regeltjes werden afgekondigd. Wel, uiteindelijk ben ik de man in het wit erg dankbaar. Uiteindelijk slaagde hij er namelijk in om mij na 51 jaar de ogen te openen; mij te bevrijden van een last die ik jaren meesleepte; mij te helpen herrijzen en mij te helpen inzien: wat een circus! Gelukkig (?) sloeg mijn balans niet door (de leefyijd zeker...) daarvoor heb ik in mijn leven te veel religie ervaren. Arme man in het wit. Hopelijk wordt er veel voor hem gebeden.