Persoonlijk
Gescheidenen en de communie
08 apr 2007 om 11:37
Er was eens een man in het wit. Hij sprak: "Welkom,
welkom in onze mooie Kerk. Oh, maar u bent gescheiden
en hertrouwd. Zozo. En, hebt u al eens, uhm excuseert
u mij het woord, sex met uw nieuwe partner? Ah! Echt?
Wat jammer... geen Heilig Sacrament voor u". Lach
niet, maar ik was er echt even nie-goe van. Zo moeten
heel wat mensen zich gevoeld hebben toen door een man
in het zwart in de jaren 30 een aantal
discriminerende regeltjes werden afgekondigd. Wel,
uiteindelijk ben ik de man in het wit erg dankbaar.
Uiteindelijk slaagde hij er namelijk in om mij na 51
jaar de ogen te openen; mij te bevrijden van een last
die ik jaren meesleepte; mij te helpen herrijzen en
mij te helpen inzien: wat een circus! Gelukkig (?)
sloeg mijn balans niet door (de leefyijd zeker...)
daarvoor heb ik in mijn leven te veel religie
ervaren. Arme man in het wit. Hopelijk wordt er veel
voor hem gebeden.
|
Politiek?
23 mrt 2007 om 09:37
Alweer een
tijdje geleden dat ik... levenstijd vond om wat bij
te schrijven. De aanleiding om dit weer te doen zijn
volgende intrigerende teksten:
1. (...) politiek een soort spel is: het oplossen van conflicten tussen groepen mensen volgens (...) afgesproken regels. (...)
2. (...) het dus volkomen gezond (is) dat de partijen tijdens een debat of verkiezing gespannen en boos op elkaar zijn, omdat ze die gevoelens dan (...) kunnen laten schieten en op een vriendschappelijke basis met elkaar (...) praten (...)
3. (...) echte extremisten hebben het hier moeilijk mee (...) zij zijn blijkbaar niet in staat hun politieke tegenstanders te zien als mensen die er toevallig een andere mening op na houden. Zij zien ze kennelijk echt als slechte mensen (...)
4. (...) dit soort mensen moet hun tegenstander als vuilnisvat gebruiken, als iets waar ze alle stukjes die ze niet van zichzelf kunnen accepteren, in kunnen dumpen (...).
Alle zinnen komen uit "Hoe overleef ik mijn familie" van John Cleese en Robin Skynner.
Om over na te denken...
1. Politiek zou m.a.w. netjes gevoerde "oorlog" zijn waarbij een individu zijn/haar gelijk probeert te halen met behulp van een aantal medestanders (waartussen er eigenlijk ook voortdurend "oorlog" woedt). Ideaal is dan dat er steeds een compromis wordt gevonden tussen de groepen. Dan doen wij thuis en op het werk allemaal aan politiek.
2 en 3. Zolang die "boosheid" enkel tijdens het "spel" aanwezig is, is er geen sprake van paranoia. In het ander geval wel en spreekt men van extremisme.
4. Extremisme is voortdurend rondom mij aanwezig in de vorm van projectie: jij aanvaardt mij niet (eigenlijk aanvaard ik jou niet zoals jij bent - en zelf mezelf niet zoals ik ben, maar dat ben ik me niet bewust).
1. (...) politiek een soort spel is: het oplossen van conflicten tussen groepen mensen volgens (...) afgesproken regels. (...)
2. (...) het dus volkomen gezond (is) dat de partijen tijdens een debat of verkiezing gespannen en boos op elkaar zijn, omdat ze die gevoelens dan (...) kunnen laten schieten en op een vriendschappelijke basis met elkaar (...) praten (...)
3. (...) echte extremisten hebben het hier moeilijk mee (...) zij zijn blijkbaar niet in staat hun politieke tegenstanders te zien als mensen die er toevallig een andere mening op na houden. Zij zien ze kennelijk echt als slechte mensen (...)
4. (...) dit soort mensen moet hun tegenstander als vuilnisvat gebruiken, als iets waar ze alle stukjes die ze niet van zichzelf kunnen accepteren, in kunnen dumpen (...).
Alle zinnen komen uit "Hoe overleef ik mijn familie" van John Cleese en Robin Skynner.
Om over na te denken...
1. Politiek zou m.a.w. netjes gevoerde "oorlog" zijn waarbij een individu zijn/haar gelijk probeert te halen met behulp van een aantal medestanders (waartussen er eigenlijk ook voortdurend "oorlog" woedt). Ideaal is dan dat er steeds een compromis wordt gevonden tussen de groepen. Dan doen wij thuis en op het werk allemaal aan politiek.
2 en 3. Zolang die "boosheid" enkel tijdens het "spel" aanwezig is, is er geen sprake van paranoia. In het ander geval wel en spreekt men van extremisme.
4. Extremisme is voortdurend rondom mij aanwezig in de vorm van projectie: jij aanvaardt mij niet (eigenlijk aanvaard ik jou niet zoals jij bent - en zelf mezelf niet zoals ik ben, maar dat ben ik me niet bewust).